Aynı zamanda Başkomutanlık Meydan Savaşı’nın başlangıcının 104’ncü yılı.
Yani 30 Ağustos Zaferi için taarruz emrinin verildiği gün.
Ağustos ayı zafer ayıdır bizim için. Malazgirt gibi… Dumlupınar gibi… Daha niceleri gibi..!
Sıcaktır. Çetindir. Güçtür. Lakin Ağustos ayı bizim için zaferdir.
Büyük Taarruz’dan, Malazgirt’e, Kıbrıs’ın fethinden Mohaç’a, Belgrad’ın fethine, Çaldıran’a…
Türk tarihinde Ağustos ayı zaferlerle doludur. Zafer ayıdır, Ağustos.
Bunlardan biri de Mercidabık zaferidir. Suriye’nin kapılarının açıldığı Mercidabık Savaşı 24 Ağustos 1516’da yapıldı ve savaşın sonunda kazanılan zafer ile Suriye ve Mısır’ın kapıları bize açıldı.
Kudüs, Kanuni Sultan Süleyman tarafından Osmanlı topraklarına katıldı ve 1917’de çekilinceye kadar barış yurdu oldu.
Mercidabık Zaferi’nin yıl dönümünde yakın tarihte bir şey daha oldu. 24 Ağustos 2016’da bu kez Türk Silahlı Kuvvetleri (TSK) Müşterek Özel Görev Kuvveti tarafından Suriye’nin Halep kentine bağlı Cerablus bölgesinin terör örgütü DAEŞ unsurlarından temizlenmesi amacıyla harekat başlatıldı. Fırat Kalkanı Harekatı’nın ilk günü ile Mercidabık Zaferi aynı güne denk getirildi.
“Tıpkı, 1071 Malazgirt Zaferi’nin yıl dönümü olan 26 Ağustos 1922’de Mustafa Kemal’in Büyük Taarruz’u başlatması gibi” desek…
Büyük tarih şuuru ile büyük millet olmanın göstergesi olarak, bu böyledir.
Tıpkı, dün Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın Kabine’yi Ahlat’ta toplaması gibi.
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın, Cumhuriyet ile Osmanlıyı, Selçukluyu buluşturması, barıştırması büyük tarih yürüyüşünde Türkiye Cumhuriyeti’nin “köklü bir çınar” olduğunun tescili niteliğindedir.
Dün Ahlat’ta toplanan Kabine’nin ardından Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın hem Terörsüz Türkiye sürecine hem bölge barışını tehdit eden İsrail’e isim vermeden mesaj vermesi bunun göstergesidir.
Ağustos ayı sıcaktır. Çetindir. Güçtür. Lakin bizim için ayın zamanda zafer ayıdır.
Dün yine yıllardır Suriye’nin kuzeyinde Türkiye’yi tehdid eden, Suriye’nin toprak bütünlüğünü tehdit eden SDG/YPG’nin tasfiye günüdür. Suriye’nin tek devlet, tek hükümet, tek ordu sürecinin dönüm noktasıdır.
Malazgirt ile Bilad-ı Rum’un (Anadolu) kapısını açan ceddimiz, Mercidabık ile Bilad-ı Şam’ın (Suriye) kapılarını açmıştı. 26 Ağustos 1922’de de Anadolu’nun çekilebileceğimiz son sınır, son kale olduğu ve ilelebet Türk vatanı olarak kalacağı cümle aleme ilan edildi.
Türkiye’nin Suriye’nin kuzeyinde kurulmak istenen terör koridorunu param parça etmek için verdiği mücadelenin neticeye erdiği gündür yine bugün.
Çünkü kaderin cilvesi Sevr’in bize dayatıldığı ay da Ağustos’tur. Ne var ki 10 Ağustos’ta 1920’de Sevr’i imzalayanlar 19 Ağustos 1920’de Meclis tarafından vatan haini ilan edildi.
Sevr, büyük direncimizin sonucu tarihin tozlu raflarında uygulanamadan öylece kaldırıldı, yine bir Ağustos ayında.
Bugün işte Türkiye, Sevr’i tekrar tozlu raftan indirip önümüze koymak isteyenlere karşı verdiği mücadeleyi de kazandığının günüdür.
Suriye’nin coğrafi ve siyasi bütünlüğünü selamlıyoruz.
Alparslan da bizim, Kanuni de… Elbet Mustafa Kemal de…
Anadolu’yu yurt yapan, kan kardeşleri selamlıyoruz..!
Kan içiçilerini, soykırımcıları, zalimleri lanenliyoruz…
"Dünyanın kalbini dinle geliyor adım adım
Dallar meyvaya dursun toprak tohuma dursun
İnsan barışa dursun selâma dursun zaman
Sabır savaş zafer.
Adım: MÜSLÜMAN"
*Okuyucuya Not: Bu yazı yaklaşık 10 yıldır her yıl bu tarihlerde belirli ekleme ve çıkartmalarla tekrar tekrar sizlerle paylaşılmaktadır. (H.Ö)
