Din, akıl sahibi insanların kendi iradesiyle kabul ettiği, en iyiye, en doğruya ve en güzele ulaşmak için hayat boyu mutlu olmak için izlediği ilahi kanunlar sistemidir. İslam’ın kurallarıyla yükümlü olanlar, akıl sağlığı yerinde bulunan insanlardır. İslam’a göre; aklı olmayan dinin emir ve yasaklarından sorumlu değildir.

İslam dinine göre; dinin kurucusu ve kaynağı Yüce Allah’tır. Başka hiçbir varlığın ve gücün din adına hüküm koyma yetkisi yoktur. Hüküm koymak ancak Allah’ındır. (1)

İslam Medeniyetinin ruhu dindir. Medeniyet olgusu dinî değerlerin ışığında yoğrulmuştur. İslam, yalnızca bireysel bir inanç sistemi değil; aynı zamanda toplumun dirlik ve düzeninin, ahlakın temelinin ve bilimin de kaynağıdır. Her düşünür, her bilgin, her mütefekkir; hikmet ve hakikati ararken dinin ölçü ve sınırlarını esas alır.

Dinî ölçülere ters düşen fikir, düşünce ve akıl, vahyin ufkundan uzaklaşır. İnsanı Rabbü’l-âleminin çizdiği sınırların dışına sürükleyerek isyan ve tuğyan rüzgârlarına esir edebilir. İslam’a göre insana emredilen, vahyin şehrinde barış ve huzur içinde yaşamak, yaratılan her şeye merhametle davranmak, yaratılana hoşgörü nazarıyla bakmaktır.

Kur’an ve sünnet, İslam medeniyetinde hukukun, ahlakın ve toplumsal düzenin ana kaynağını oluşturur. Adalet, devletin ve toplumun en temel ilkesi; merhamet ve kardeşlik ise toplumsal bağların en güçlü bağıdır. Kur’an’ın “Mü’minler kardeştir” hitabı, bu bağı ebedîleştirir.  

 “İlim Çin’de de olsa gidiniz”, “Kadın ve erkeğe ilim farzdır”, “İlim mü’minin yitik malıdır, nerede bulsa alır” (2) hadisleri, bilginin evrenselliğini ilan eder. Ashab-ı Suffa’nın mütevazı mektebi, Bağdat’taki Beytü’l-Hikme, Endülüs’te Kurtuba medreseleri, Selçuklunun Nizamiye medreseleri; İslam’ın bilime verdiği önemin abide taşları, İslam Medeniyetinin örnek eğitim ocaklarıdır.

Farabi’nin erdemli şehir tasavvuru, İn Sina’nın akıl ile imanı birleştiren hikmeti, İbn Rüşd’ün felsefi derinliği, İbn Haldun’un tarih ve toplum çözümlemeleri; din ile aklın birleştiği bu medeniyetin zirveleridir.

İslam şehirlerinde camiler, medreseler ve diğer eğitim kurumları, vakıflar; dinî değerlerin kurumsal düzenini taşır. Matematik, Felsefe, Astronomi, mimari, hat ve minyatür sanatı, musiki ve edebiyat; vahyin estetik ruhunu insanın kalbine ve ruhuna işler.

Faiz yasağı, zekât ve vakıf sistemi; yardımlaşma ve dayanışma kültürünü besleyerek ekonomik düzeni dinî temeller üzerine kurarak zengin ve yoksul arasında muhabbet köprüleri kurar. Böylece ezen bir zengin ezilen bir yoksul kitleleri ortadan kakmış olur.

Eleştirel Bakış olarak İslam medeniyetinde dinin rolü tartışılmaz, olmazsa olmaz derecede güçlüdür. Din, medeniyetin ahlaki, hukuki ve kültürel ruhunu belirler; akıl ve tecrübe ise onun bilimsel ve teknik ilerlemesini sağlar ve geliştirir.

Dolayısıyla İslam medeniyetinin ruhu, dinî değerlerin akıl ve tecrübeyle birleşmesinden doğar. Din olmadan medeniyet, ölü doğar; fakat dinin rehberliğinde akıl ve tecrübe birleştiğinde, medeniyet bir Ay gibi parıldar ve gecenin en zifiri karanlığında insanın dünyasını aydınlatır. İslam’ın edep, ahlak, adalet ve kardeşlik manifestosu olan aydınlığı tüm insanlığı karanlıktan aydınlığa çağırır.

İslam olmadan medeniyet çatısı altında; ahlak ve adalet, barış ve huzur, dayanışma ve insanlık adına bir dünya kurulamaz. Çağdaş batı medeniyetinin din karşıtı kokuşmuş ve çürümüş değerleri ancak İslam’ın neşteriyle kurtulabilir.

Dinden uzaklaşıp madde ve teknolojiye esir olan çağdaş insan buhrandadır. İnsanlığın kurtuluşu ise, ancak İslami değerlere sahip çıkmakla olacaktır. Çünkü ‘’Şüphesiz, Allah katında (tahrif olmamış) tek din, İslam’dır.’’ (3)

İslam Medeniyet ve Kültürünün yeniden inşası ve ihyasında milletimizin örnek olması, devletimizin bu hayırlı işe liderlik etmesi, dost ve kardeş milletler ve ülkeler tarafından beklenmektedir. Bizi biz ve yeniden büyük Türkiye yapacak, insanlığın huzurunda yüceltecek - yükseltecek olan bu kutlu yol ve eylem üzerinde istikamet çizgisinde kalmak ve varoluş mücadelesine devam etmektir.

1-Yusuf Suresi; 40  "Siz Allah'ı bırakıp; sadece sizin ve atalarınızın taktığı birtakım isimlere (düzmece ilahlara) tapıyorsunuz. Allah, onlar hakkında hiçbir delil indirmemiştir. Hüküm ancak Allah'a aittir. O, kendisinden başka hiçbir şeye tapmamanızı emretmiştir. İşte en doğru din budur. Fakat insanların çoğu bilmezler."

2- Hz Muhammed( sav) Buhari, Müslim, Ebu Davut