“Her kim milletin hakkına, malına, hukukuna el uzatırsa karşısında bizi bulur, devleti bulur" dedi mi?
“Biz yanlış yapanla, nefsine yenik düşenle vedalaşır, yolumuza güçlenerek devam ederiz. Yorulan, yüksünen varsa buyursun kenara çekilsin” dedi mi?
“Kimilerinin başı döndü, kimileri kibir tuzağına düştü. Kimilerini şeytan aldattı” dedi mi?
“Unutmayın, biz yenilenerek yürürüz. Biz tazelenerek ilerleriz” dedi mi?
Peki yüzlerine yüzlerine bunca söz söylenenler ne yaptı?
Kimi, arkasına baktı, “Beni kastetmiyor” dedi.
Kimi, “Kalabalığa karışır, kaynar giderim” kurnazlığına kapıldı.
Kimi, kapı kapı dolaşıp, “Bu meseleyi sümen altı etsek” diye yol yaptı.
Kimi, FON’dan fonladığı parayı verip sıyırma yolunu seçti!
“Kibirle yürüyüp gülü incitme gönül” demişti…
“Milletin efendisi değil hizmetkarıyız” diye altını çizmişti…
“Bıkmadan usanmadan gece gündüz çalışacağız” diye hedef koymuştu…
“Ruh ve kan kaybımız var” diye öz eleştiri yapmıştı…
“Ben dahil layüsel yok” diyerek eleştiriye kendini de dahil etmişti…
Hiçbirinden nasibini almayanlar, söylenenleri kulak ardı etti.
Binine bin katmak değil, milyar katmanın tamahkarlığını seçti.
Bir tanesi de çıkıp, “Ben yaptım. Hata ettim. Cezam neyse razıyım. Özür dilerim” diyecek erdemi gösteremedi!
Her yükü, onun sırtına vurup, ama her fırsatı kendi lehine çevirme kurnazlığı gösterenlere söyleyecek sözümüz var.
Son 20 yılda elde edilen a’dan z’ye tüm kazanımlardan pay aldığı halde, yönünü belli etmek için bile söz söyleyemeyenlere sözümüz var. Özeleştiri yapamayanlara sözümüz var. Erdemden uzak duranlara sözümüz var..!
“Evet bir hata yaptım. Cezam neyse razıyım” diyebilme erdemi gösteremeyenlere…
Ünvanlarını, haksız kazanç için kullananlar…
Sufleyle para yatırıp, sufleyle para çekip köşe dönenler…
“Yolumuzu ayırırız” demesinden bile utanmayanlar…
Hala, saman altından su yürütmeye kalkıyorsunuz.
Çünkü, “Peygamberinizi bile dinlemediniz beni hiç dinlemezsiniz!”
Ömrünüzde görmediğiniz itibarı gördünüz..!
Hayalini bile kuramadığınız servetlere kondunuz..!
Bütün bunları bir Uzun Adam'ın arkasına sığınıp yaptınız!
O Uzun Adam'ın uzun yürüyüşüne ayak uydurmadınız…
Yüzünüze yüzünüze, “Nefsine uyandan, şeytana uyandan beriyiz” diyenin hatırına…
“Yanlış yaptık. Özür dileriz. Cezamıza razıyız” diyemediniz.
Ömrünüzde görmediğiniz itibarı gördünüz..!
Bütün bunları bir adamın arkasına sığınarak yaptınız!
Banka hesaplarına Dolarları, Euroları, doldurdunuz..!
Emniyet şeritlerini kendinize tahsis edilmiş sandınız!
Bütün bunları bir adam’ın arkasına sığınıp yaptınız!
O’nun uzun yürüyüşüne ayak uyduramadınız.
FON krizinde sorumluluğunuz olduğunu söyleyemediniz.
Çünkü siz "Peygamberinizi bile dinlemediniz, beni hiç dinlemezsiniz!"
Susuyorum ve sözün burasında size göç edebiyatının büyük ustası Lübnanlı şair Halil Cibran'ın sözleriyle baş başa bırakıyorum:
Sen ki peygamberlerini bile dinlemedin beni hiç dinlemezsin.
Lut kavminden de değilsin sen, hazdan olmayacak mahvın.
Acıyla karıldı harcın ama acıya da yabancısın.
Ağıtları sen yakarsın ama kendi kulakların duymaz kendi ağıtını.
Tanrı'ya yakarır ama firavunlara taparsın.
Musa Kızıldenizi açsa önünde, sen o denizden geçmezsin.
Ey kavmim..!
Sen ki peygamberlerini bile dinlemedin beni hiç dinlemezsin.
Hazreti İbrahim olsan, sana gönderilen kurbanı sen pazarda satarsın.
Hazreti İsa'yı gözünün önünde çarmıha gerseler, sen başka şeylere ağlarsın.
Gündüzleri Maria Magdalena'yı 'fahişe' diye taşlar, geceleri koynuna girmeye çabalarsın.
Zebur'u, Tevrat'ı, İncil'i, Kuran'ı bilirsin.
Hazreti Davud için üzülür ama Golyat'ı tutarsın.
Ey kavmim..!
Sen ki peygamberlerini bile dinlemedin beni hiç dinlemezsin.
Dönüp de bakmazsın ölülerine.
Lut kavminden de değilsin hazdan olmayacak mahvın.
Kadınların siyah giyer, kederle solar tenleri ama onları görmezsin.
Her kuytulukta bir çocuğun vurulur, aldırmazsın.
Merhamet dilenir, şefkat dilenir, para dilenirsin.
Sen ki peygamberlerini bile dinlemedin beni hiç dinlemezsin.
Sana yapılmadıkça işkenceye karşı çıkmazsın.
Senin bedenine dokunmadıkça hiçbir acıyı duymazsın.
Örümcek olsan Hazreti Muhammed'in saklandığı mağaraya bir ağ örmezsin.
Her koyun gibi kendi bacağından asılır, her koyun gibi tek başına melersin.
Hazreti Hüseyin'in kellesini vurmaz ama vuranı alkışlarsın.
Hazreti Ömer'i bıçaklayan ele sen bıçak olursun.
Ey kavmim..!
Sen ki peygamberlerini bile dinlemedin beni hiç dinlemezsin.
Lut kavminden de değilsin hazdan olmayacak mahvın.
Ama arkana baktığın için taş kesileceksin.
Komşun aç yatarken sen tok olmaktan haya etmezsin.
Musa önünde Kızıldeniz'i açsa o denizden geçemezsin.
Tanrı'ya inanır ama firavunlara taparsın.
Ey kavmim..!
Sen ki peygamberlerini bile dinlemedin beni hiç dinlemezsin.”
Not: Yazının ilk versiyonu 04.04. 2014’te, ikinci versiyonu 09.12.2021’de üçüncü versiyonu 09.06.2024 tarihinde yayınlamıştır.)
Aytunç Erkin kulakların çınlansın..!
