Batılı emperyalistlerin başımıza geçirdiği bir çuvaldı.
Sayın Devlet Bahçeli’nin cesareti ve Cumhurbaşkanımızın üstün dirayetiyle bu beladan kurtulduk.
Şimdi başka mel’anetlerin peşinde koşuyor ve başımıza yeni belalar sarmak istiyor ama başaramayacak. Şükürler olsun ülkemiz artık emin ellerde.
Terör derken sadece maddi kayıpları düşünmek yanlış olur.
Terörün başladığı 1984 yılından bugüne kadar bize olan maliyeti yüz milyarlarca dolardır.
Ülkemizin kalkınmasına harcanacak paralar terör belasına gitti.
Terörden dolayı köylerin boşaltılarak insanları göçe zorlanmasıydı. Bunun getirdiği maddi ve manevi yıkımı ölçmek mümkün değildir.
Bölge insanı olmamız hesabıyla ara sıra boşaltılan köyleri soruyorum.
Ve şükürler olsun ki sevinçli haberler alıyorum.
Köyler henüz tam istediğimiz gibi dolmuş değil ama hızlı bir geri dönüş olduğunu duyuyorum.
Bunun teknik birçok sebebi var ama yazımızın mevzusu olmadığı için ona girmiyorum.
Bazı yörelerde beklenenin üstünde bir geri dönüş var.
Nusaybin’de yerden buz gibi suyun kaynadığı Beyazsu denilen bir mevki var. Yazın serin suların yanında piknik yapmak için gitmek istediğimizde askerler yolumuzu keser gitmemizin sakıncalı olduğunu ihtar ederlerdi. Biz de naçar geri dönerdik. Haliyle belli bir saatten sonra orada in-cin top oynardı.
Şimdi ise orada kalabalıktan tabir caizse iğne atsanız yere düşmüyor. Fiyatlar da İstanbul’un lüks mekanları gibi olduğu halde
Yeme-içme ve dinlenme mekanları dolup taşıyor.
Mardin Midyat’ta Süryanilerin yaşadığı Kefro köyünde ata toprağına dönen bir esnaf pizza dükkânı açtı.
O dükkânda pizza yemek için kuyruğa girip sıranızı beklemeniz lazım. Fiyatı da turistik bölgelerde uygulanan fiyatlardan daha yüksek.
Mesela bir arkadaşım anlattı: O da söylenenler doğru mu diye merak edip gitmiş. Doğruymuş… Sorduğumda ‘evet doğru ama fena kazıklandık’ demişti. 4 pizza için önlerine 4.000 lira hesap gelmiş…
Şırnak’ın Beytüşşebap ilçesine bağlı Faraşin yaylası var.
2.625 rakımlı ve Şırnak-Hakkâri-Van kesişme üçgeninde bulunuyor.
Haberlerde Beytüşşebap ismi geçti mi yine kaç şehit haberi verecek diye irkilirdik. Şimdi ise balın hası oradan temin ediliyor.
Kuzenime gidip-gelen bölge köylülerinden biri sevinçli bir şekilde bu sene baldan çok iyi mahsul alıp kâr ettiklerini.. yüksek rakımda bulunan Faraşin yaylasında elde edilen balın kaliteli oluşundan dolayı iyi bir fiyata rahatlıkla sattıklarını anlattı.
Mardin Şure (Dereyanı) köyünde bir köylü müteşebbis 500 arı kovanına sahip olduğunu söyledi.
Mardin Diyarbakır yolu üstünde eski adı Küferdel olan Leylak köyü var. Yoldan görülmediği için bizim de pek duymadığımız bir köy olup yakın zamana kadar dönümü 10-15 bin liraya alıcı bulamazdı.
Yoğun bir villa inşaatları başladı. Şu anda biten ve devam eden 300-400 villa oldu. İnanılır gibi değil… Haliyle arsa fiyatları almış başını gidiyor.
Geri dönüşte emeklilerin katkısı çok büyük.
Büyük şehirlerin havası hem maddi hem de manevi olarak artık onlara göre değil. Eğer köyde çifti çubuğu evi tarlası bağı vs. varsa ilk fırsatta ata toprağına dönüp şehrin o boğucu havasından kendini kurtarıyor. Eğer bahçe veya tarlasında iş yapmak isterse önemli miktarda bir yan gelire de sahip oluyor.
Çünkü köylünün ürettiği her şey bugün artık ciddi şekilde para ediyor.
Onlar bunu yaparken hükumet de ayrıca gereken desteği veriyor.
Hükumetin terörü bitirmesi başlı başına bir destektir
Ama buna rağmen birkaç koldan köye dönenlere destek vermeye devam ediyor.
Uzaktaki bahçesine ev yapacaksa elektrik temini…
Yol yapma su getirme vs. gibi destekler veriliyor.
Köylü eğer ürün almak için ekme-biçme işine de girmişse veya hayvancılık yapıyorsa zaten o gibi işlere öteden beri devletin desteği vardı.
Mardin’in Ömerli ilçesinin köylerinde tonlarca patates elde edileceğini
Veya fıstık üretimi olduğunu bilmiyordum.
Meğerse hükumetimiz üreticilere bıtımı (bıttım) aşılayıp fıstık elde etmeleri için aşılama parası da ödüyormuş. Bunu da yeni öğrendim.
Hiçbir zaman her şey ‘tam’ olamaz. Bu işler zamanla olur. Mühim olan şu anda dönüş başladı ya.. gerisi Allah kerim.
Evet terör belası ile ilgili yazacaklarım henüz bitmedi.
Şehidin bir damla kanı bile tüm maddi kazançlara bedeldir ona değinmedik.
Karşı tarafın annelerinin çektiği acılar var.
“Diyarbakır Anneleri” başlı başına bir yazı konusudur.
Evlilik yaşındaki genç kız ve delikanlıların dağa çıkması ne demek? Namusuna bu kadar düşkün Kürtler için bu ölümden beterdi. Üstelik vurulup öldüklerinde çoğunun mezarı bile olmuyordu. Bunların anne ve babalarının nasıl bir azap içinde olduklarını söylemeye gerek yok. Diyarbakır Anneleri kaç yıldır HDP binası önünde “Çocuğumu istiyorum” nöbetini boşuna tutmadılar.
Sadece ülkemizi ve Türk annelerini değil, Kürt annelerini de kurtarmış oldu.
