Türkiye’de dinî eğitimin ilginç bir serüveni var. Maalesef ülkemizde baskılar, yasaklamalar, kısıtlamalar hiç eksik olmadı. 

Son dönemdeki rahatlamaları saymazsak, Cumhuriyet döneminin karnesi bu hususta pek parlak değil. 

Temel dinî bilgilerin bile öğrenilmekte zorlanıldığı zamanlardan geçildi. Buna rağmen Müslüman Anadolu insanı, kutsal bir inatla dinî bilgileri öğrenme azminden ve değerlere tutunma kararlılığından vazgeçmeyerek, çölün ortasında susuzluğunu giderecek kaynaklar aradı.

İşte böylesine zor zamanlarda Yusuf Tavaslı Hoca’nın eserleri, Türk milletinin evlatlarının kana kana içeceği kaynaklar oldu. 

Bir nesil, namazın ilk bilgilerini onun kitaplarından öğrendi. Nice çocuk elifbayı onun hazırladığı sayfalardan okudu. 

Nice anne baba, evlatlarının eline ilk dinî kitap olarak onun eserlerini verdi. Tek başına Türkiye’nin Namaz Hocası oldu. Dua kitapları insanların yaratıcıya nasıl yakaracağı konusunda yol gösterdi.

Kıymetli çok kitabı var ama özellikle Namaz Hocası eseriyle yüreklerde bir devrim yaptı. Doldurduğu boşluk ve hizmetinin büyüklüğü günümüzde kolay anlaşılmayabilir. 

Ama o yılları yaşayanlar ne demek istediğimi anlayıp bana hak verecektir.

Çocukluk yıllarımda ben de namazı mezkûr eserden öğrendim. Namaz kılarken kitabın sayfasını açık tutup, şaşırdığım yerde bakmışlığım bile vardır. 

Tabii bunun namazı bozan hâllerden olduğunu da yine o kitap bize öğretti. Sonraki yıllarda tanıştığım sayısız insanın ilk başvuru eserlerinden birisinin Namaz Hocası olması beni şaşırtmıştı. 

Meğerse mübarek insan, bu kitapla milyonlara ulaşmış. Özellikle seküler camiada yetişip Sübhâneke duasını bile öğrenme imkânı olmayan arkadaşlarımıza bu kitap ilaç gibi gelmiş. 

Son devrin maneviyat öncülerinin farklı metotlarla sürdürdükleri ihya çalışmasına Tavaslı Hoca, kitaplarıyla büyük katkı sundu.

Bazı hocalarımız kürsülerden irşat ederken, bazıları da kitap sayfalarından halkımıza hitap etti. Sesleri meydanlarda değil, evlerin en mütevazı köşelerinde yankılandı. Yusuf Tavaslı Hoca da bu metotla sessiz ve derinden, dervişane bir şekilde milyonlarca insana dokundu.

Tavaslı’nın en büyük başarısı, zor olanı kolaylaştırması oldu. Dinî bilgiyi sadeleştirerek halkın anlayacağı bir dille anlattı; ama ilmin ciddiyetinden de taviz vermedi. 

Kalemiyle hizmet etti, kelimeleriyle hayra köprü kurdu. Yazdığı her eser, bir sadaka-i câriye niyetiyle  ilden ile, elden ele yayıldı.

Vefat haberi duyulunca, yetişmesine vesile olduğu nesillerden kendisine milyonlarca Fâtiha ve Yâsîn hediye edildi. 

Ne büyük devlet… Bazı insanlar ardında büyük binalar, taşınmaz servetler bırakır; ama bir Fâtiha okuyan bile çıkmaz geride. Yusuf Tavaslı ise ardında milyonlarca gönülde hayırla anılacak bir isim bıraktı.

İnsan, kendisine emanet edilen ömrü hayırlı hizmetlerde değerlendirirse geride silinmez izler bırakıyor.

Dertsiz insan, insan değil bunu anlayın; Aşksız insan hayvan cinsi bunu dinleyin der Hoca Ahmet Yesevi.

Yusuf Hoca derdi davası olan muhterem bir insandı. Herkese namaz ve abdesti öğretmek gerek diye çıktığı yolda Allah ona dileğini gerçekleştirme imkânı verdi. 
Vazifesini hakkıyla yerine getirmiş bir mümin olmanın huzuruyla ebedi yolculuğuna çıktı.
Aziz ruhu şâd, mekânı cennet olsun.