“CHP zihniyetini iki dakikalık süre içinde anlatın!”

Bu dünyanın dışında kalan CHP’liler de var.

Benim kast ettiğim “ontolojik gerçekliği” CHP’nin.

Bir CHP ağır topunun “Boğaza karşı viskilerini yudumlayanlar!” dediği kesim.

Ben o zihniyet dünyasının içinden geldim.

Merhum babam ise Anadoluhisarı’nda, yalıda yaşayan bir tüccar oğlu.

O zamanlar bizim köylerde kızın fikrini almak yokmuş.

Annemin fakir babası, evlenmek istemeyen kızını zorla yalıya gelin vermiş.

Yalıya gelin gitmiş ama hiçbir zaman “insan” yerine koymamışlar annemi.

CHP’li Arseven’lerin ilk yaptığı annemin başındaki örtüyü çekip almak olmuş!

“Burası İstanbul, köyü unut. Bize uy!” demişler!

Sonrasında yalıda gelin değil, hizmetçi gibi davranmışlar anneme.

Hakaretin, küçümsemenin bini bir paraymış!

“Kastamonu ayısı” bile diyorlarmış, kendilerinin yüzyıllar evvel Kastamonu’nun İnebolu’sundan geldiklerini unutmuşçasına!

Annem, bunlara tahammül edecek bir kadın değil.

Ben orada doğmuşum, burada öksüzler yuvasına atmışlar filan…

Arsevenler çocuk sevmedikleri için beni istememişler.

 Annesi, babası Almanya’da, orada burada büyütülen bir garip çocuk.

Böylesine acayip bir durumda yaşarken, yalıda ara sıra yemek yememe izin veren “Arsevenlerimi” görürdüm.

Bana “Kapıcı çocukları ile oynama!” derlerdi…

Anneme sırf köylü olduğu için “dangalak” dediklerini hatırlarım.

Boğaza karşı viskilerini yudumlayan “Arseven’ler” ikide bir kavga ederlerdi.

Zengin dedem vefat etti, o zengin insanlar “antika eşya” paylaşımında birbirlerini yedi.

Evden her çıkanın üstü arandı ki, cebine bir şey atmış olmasınlar!

Bir köylü ile evlenmiş ve bundan dolayı da dışlanmış kardeşti!

Ona  “yarı giriş, yarı bodrum, rutubetli bir daire” düştü.

İyi para etti ama babam kansere yakalandıktan, vefat ettikten sonra.

Beni büyütenlerden, uzaktan akrabam Merhume Remziye Hanım’ı defnettik.
Geri dönüyoruz, Arsevenlerle.

“Remziye Hanım namazlı abdestli biriydi, mekânı cennet olsun!” dedim.
Bir tepki geldi,  sormayın!

Vay efendim, insanın kalbi temiz olacakmış…

Oradan aldılar,  Erbakan Hoca’ya  “Namaz, niyaz, samimiyet” üzerinden saldırmaya başladılar.

Bizlere “Göbeğini kaşıyan adamlar!” diyen zihniyet dünyasından.

Anadolu köylerindeki CHP’liler ile pek derdim olmadı.

Şehirdeyken özlerini kaybetmemiş olanlarla da öyle.

Beyaz CHP’lilerin kendilerine nasıl baktığını da biliyorlar.

Çünkü o zihniyet dünyasını çok iyi tanıyorum.