Rahmetli babam ilçede belediye başkan adayı.
Hayat görüşü itibariyle siyasî çizgisine uygun, ama bizzat siyaset yapmak babama göre değil aslında.
“Ha şöyle ha böyle” derken, bir rüzgarla aday oluyor babam.
Hikmet-i ilahi, seçimden bir gün önce parti teşkilatında bir karışıklık oluyor, seçim günü de teşkilat yerinde yok, sandıklar sahipsiz!
Derken, kesin kazanılacak diye bakılan başkanlık, 72 oy farkıyla kaybediliyor.
Sonuçlar belli olur olmaz, babam geniş ailesi ve yakın ekibini küçük halamın evinde topluyor. Eve girince, üzüntü içinde olan kitleye “ben şimdi iki rekât şükür namazı kılıyorum, siz de öyle yapın; üzülmeyin, iyi ki böyle oldu elhamdülillah” diyerek Hakk’a iltica ediyor.
Sonraki süreçte de “siyaset bana göre değil” lafını ya doğrudan ya da dolaylı olarak çokça zikrediyor.
“Siyaset bana göre değil” demeyi, rahmetli babam gibi bir olay sonrasında değil de ta baştan görüp bizzat siyaset yapmaktan uzak durabilen rahmetli Sabahattin Zaim gibiler de var.
Nefsine haddini (sınırlarını) bildirerek yaratılışındaki mayayı görüp “bana göre değil” demek, er kişinin işi!
Zaim, aktif siyaseti hiçbir zaman kendi yapısına uygun görmüyor.
Nitekim kendisine Erbakan’dan da Özal’dan da aktif siyasete girmesi yönünde teklifler geliyor.
Daha öncesinde de Ali Fuat Başgil’in 1961 yılında yaptığı aktif siyaset yapma teklifine Zaim’in verdiği cevap/tavır, hayatının son nefesine kadar değişmiyor:
“Kendimi tarttım. Hocalıktan önce kaymakamlık da yaptım. Gördüm ki siyaset bana göre değil. Bu sebeple aktif politika yapmamaya karar verdim. Fikren emrinizdeyim...”
“Fikren emrinizdeyim” demekle siyaset yapmanın ne kadar önemli olduğunu da beyan ediyor Zaim. Zira bir grup “güzel insan”ın siyaset yapması, farz-ı kifaye!
Güzel insanların yapmış olduğu siyaseti desteklemek de farz-ı ayn; “ben müminim” diyenlerin sahiplenmesi elzem.
Ancak aktif siyaset yapmaması gerekenlerin aktif siyaset yapmasının sonucu, helak olmak oluyor genelde. Kötü insansa daha da kötüleşiyor hatta firavunlaşıyor, güzel insansa güzelliği kayboluyor, yüzündeki nur silikleşiyor.
Daha doğrusu, bu tiplerin sonları meşhur “Sâlebe’ye yazık oldu!..” vakıasına benziyor.
Vakıa “(siyaset) bana göre değil” demeyi unutanlara da uyarı gibi:
Medineli Sâlebe, zengin olma arzusuyla üç kez Efendimiz’den (aleyhisselatü vesselam) dua istiyor. Efendimiz (aleyhisselatü vesselam) önce az malın şükrünü eda etmenin, çok malın şükrünü eda edememekten daha hayırlı olduğunu hatırlatıyor, ancak Sâlebe’nin ısrarlı talebi üzerine zengin olması için dua ediyor.
Allah’ın kendisine büyük bir servet ihsan etmesiyle Sâlebe’nin hayatı değişiyor. Önceleri cemaat namazlarını hiç kaçırmadığı için “mescid kuşu” lakabıyla maruf olan Sâlebe zamanla mescitten uzaklaşıyor. Sadece cuma namazlarına katılmaya başlıyor. Sonrasında cuma namazlarını da terk ediyor.
Bir süre sonra Sâlebe’nin durumunu öğrenen Efendimiz (aleyhisselatü vesselam), üzülerek “Sâlebe’ye yazık oldu!” buyuruyor.
Sâlebe’nin durumu bununla da sınırlı kalmıyor. Kendisine zekât toplamak için gelen görevlilere, “Bu yaptığınız düpedüz haraç toplamaktır!” diyerek karşı çıkıyor. Daha önce fakir fukaraya yardım edeceğine dair verdiği sözleri bir yana bırakarak, onların ayetle sabit olan zekât hakkını inkâr edip vermekten de kaçınıyor. Rivayetteki anlatıma göre bu tutumu neticesinde Sâlebe münafıklardan oluyor.
Çünkü “bana göre değil” diyemiyor, demesine mâni oluyor nefsinin halleri!
“Halka hizmet etmek Hakk’a hizmet etmektir.”, “Eğer biz olmazsak, kötüler hâkim olur” gibi sağdan (iyi niyet kapısından) gelen üfürükler…
“Ama benim zekamın ondan aşağı kalır neyi var; hatta ben ondan daha zekiyim.”, “O yapabiliyorsa ben hayli hayli yaparım.”, “Okullarımı birincilikle bitirdim, başarılarla dolu bir kariyerim var; bu kişiden daha iyi yaparım.” gibi soldan gelen vesveseler…
Sonuç: Siyasete hırsla dalış, siyasette entrikalarla dolu yükseliş ve sonunda balonun patlaması ile dibin dibine batış.
Tam da “X’e yazık oldu!..”, “Y’ye yazık oldu!..”, “Z’ye yazık oldu!..” durumu.
Evet, halka hizmet Hakk’a hizmettir; ama Hakk’tan gafil olan senin gibilere göre değil be siyaset kardeşim!
Evet, güzel insanlar olmazsa kötüler hâkim olabilir; ama kötülerle mücadele ederken kötülere benzeme zayıflığı bünyesinde olan senin gibi eziklere göre değil siyaset be kardeşim!
Evet, zekisin güya, birincilikle dolu kariyerin de olabilir; ama bu siyaset ateşine girip Hakk üzere duruşunu muhafaza edebilecek bir “İbrahimî mana”dan yoksunsun ve hırs ateşi seni kaplamış be kardeşim!
Ahiretinin zayi olmaması için artık istemeyi bırak.
Kulak ver, laf dinle; bak neler diyor Efendimiz (aleyhisselatü vesselam):
“Ey Abdurrahman b. Semüre, görevi isteme! Zira görev sana talebin üzere verilirse onunla baş başa bırakılırsın. Eğer istemeden verilirse bu görevde yardım görürsün.”
“Vallâhi biz, talip olanı veya vazife hırsı bulunanı yönetici yapmıyoruz!”
Uyan da gör şu “dünyayı kurtarmalıyım, Türkiye’ye hizmet etmeliyim” şeklindeki nefsinin ince oyunları da git işine bak.
Bari ahiretin zayi olmasın!
Prof. Dr. Faruk TAŞCI / Haber7
